نگاهی گذرا،
پنج سال،دو شهردار، صدها مسئله/ دستاورد شورا برای مردم پاکدشت چه بود؟
محمدخانی_خبرنگار:ششمین دوره شورای اسلامی شهر پاکدشت در سال ۱۴۰۰، در حالی آغاز به کار کرد که تغییرات قابل توجهی در ترکیب شورا، امیدها و انتظارات تازه‌ای را در میان شهروندان شکل داده بود. قرار بود این دوره، فصل تازه‌ای برای مدیریت شهری و نقطه اتکایی برای حل مسائل انباشته‌شده شهر باشد.اما مسیر طی‌شده، خیلی زود با اتفاقاتی مواجه شد که اعتماد عمومی را با پرسش‌های جدی روبه‌رو کرد.
نخست، انتخاب حمیدرضا شیخ‌ویسی به عنوان شهردار و سپس استعفای او به جهت تکیه بر کرسی شهردار نخستین علامت سؤال جدی را مقابل این دوره از شورا قرار داد. پس از آن استعفای محمد نجفی با هدف ورود به عرصه انتخابات مجلس، بار دیگر این پرسش را در افکار عمومی پررنگ کرد که آیا کرسی شورای شهر باید سکوی عبور به عرصه‌های دیگر باشد یا محلی برای ایفای کامل مسئولیتی که مردم به نمایندگان خود سپرده‌اند؟
اما ماجرا به همین‌جا ختم نشد.
حواشی و پرونده‌های قضایی و بازداشت برخی اعضای شورا، ضربه دیگری بر پیکره اعتماد عمومی وارد کرد و از جایی مردم از برخورد قاطع دستگاه قضا با عاملان خیانت به اعتماد عمومی رضایتمند بوده و رخدادهایی که فارغ از نتیجه نهایی رسیدگی‌های قضایی، افکار عمومی را با یک پرسش اساسی مواجه ساخت: چرا جایگاه نمایندگی مردم باید تا این اندازه در معرض بی‌اعتمادی قرار گیرد؟
در ادامه، استیضاح شهردار و دوره ی سرپرستی، مدیریت شهری را وارد مرحله‌ای فرسایشی کرد. دوره‌ای که شهر بیش از هر زمان دیگری به ثبات مدیریتی، تصمیم‌گیری روشن و برنامه‌ریزی منسجم نیاز داشت.
سرانجام پیمان شکرزاده شهردار منتخب شورا، از گلپایگان راهی پاکدشت شد. انتخابی که خود نیز محل بحث و گفت‌وگوی فراوان در میان شهروندان قرار گرفت و مفهوم «شهردار پروازی» را به یکی از موضوعات مورد توجه افکار عمومی تبدیل کرد.
امروز اما مسئله صرفاً نام افراد نیست و مسئله، کارنامه دوره ششم شورای شهر پاکدشت است.
پاکدشت همچنان با مجموعه‌ای از مسائل ابتدایی و انباشته دست‌وپنجه نرم می‌کند از وضعیت برخی معابر و خیابان‌ها گرفته تا کمبود سرانه‌های رفاهی، مسائل خدمات شهری، نحوه اجرای برخی پروژه‌ها، قراردادها، توافقات، فرآیندهای استخدامی این روزها و شیوه هزینه‌کرد منابع عمومی.
آیا در تمام این سال‌ها، شورا توانسته است آن‌گونه که قانوناً از یک نهاد ناظر انتظار می‌رود، بر فرآیندهای مدیریت شهری نظارت مؤثر داشته باشد یا خود در برخی موارد قابل بحث دخیل بوده است؟
اگر پاسخ مثبت است نتیجه این نظارت کجاست؟
اگر تخلف یا انحرافی وجود داشته، چرا به‌موقع متوقف نشده است؟
و اگر همه چیز مطابق قانون و ضابطه پیش رفته چرا بخش قابل توجهی از افکار عمومی هنوز درباره برخی تصمیمات، قراردادها، استخدام‌ها، توافقات و هزینه‌کردها قانع نشده و بی اعتماد است؟
نگارنده این مطلب معتقد بر این است که این یادداشت برداشتی بر وارد کردن اتهام نیست ولی سؤالاتی است که باید پاسخ داشته باشد!
این روزها عده‌ای قیاس را فراتر گذاشته و عملکرد شهر را با شهرهایی مقایسه می‌کنند که ساختار شورایی متفاوتی دارند و معتقدند برخی از آنها در سال‌های اخیر توانسته‌اند با ثبات مدیریتی و تصمیم‌گیری یکپارچه، مسیر توسعه را سریع‌تر طی کنند.
امروز نگاه بسیاری از شهروندان پس از ناامیدی و فرسایش اعتماد، بیش از گذشته به سمت نهادهای نظارتی و قضایی معطوف شده است و مطالبه ی آن را دارند اگر تخلفاتی رخ داده، مطابق قانون رسیدگی شود و برای همیشه جریانی که به اعتماد عمومی لطمه می زنند،سیلی عبرت آموزی بزنند.
سوال اینجاست آیا دلیل این حجم نارضایتی در فضای مجازی و محله گردی ها، بر اساس بی کفایتی و ناکارآمدی مدیریت شهری است؟
و در آخر شورای ششم شهر پاکدشت، در پایان این دوره، قرار است با چه کارنامه‌ای در برابر مردمی بایستد که پنج سال پیش، رأی اعتماد خود را به نام آنها در صندوق انداختند؟
قضاوت با مردم …
برچسب ها :
ناموجود- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 1 در انتظار بررسی : 1 انتشار یافته : ۰